Het is niet ongewoon dat er een initiële aarzeling en scepsis overwonnen moet worden - iedereen moet (opnieuw) vertrouwd worden met de LEGO stenen en iedereen moet de in de workshop gebruikte technieken leren. En bovenal moet iedereen ontdekken dat het niet gaat om de LEGO stenen, maar om de rijke communicatie die het kataliseert. Daarom zijn er in opbouw van de workshop stappen opgenomen om deelnemers voorbij dit punt te krijgen. Op deze manier worden deelnemers geholpen om over hun aanvankelijke angst te komen dat dit een wat kinderachtig spelletje is en een over de balk smijten van kostbare werktijd. We intrdocueren een nieuwe taal, de LEGO taal, en net als met iedere taal moet er een poosje geoefened worden om hem vloeiend te spreken. Gelukkig is LEGO een makkelijke taal om te leren spreken en verstaan.
Het is normaal om reserves te hebben als er een nieuwe tool geïntroduceerd wordt - maar keer op keer blijkt dat als deelnemers er goed van hebben geproefd, de drempel als vanzelf verdwijnt. Een ander interessant punt is dat wij mensen een natuurlijk verlangen hebben om te leren, dingen te verbeteren en om met onze handen te werken. Dus na een poosje is iedereen, inclusief de gereserveerden, hard aan de slag.
